[One-Shot] Sweet Christmas Eve [4/4] End

posted on 24 Dec 2013 19:04 by ilovetoon directory Fiction
>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>คำเตือน<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<
 
ฟิคนี้เป็นฟิค Yaoi (ชxช) ใครไม่ใช่แนว เชิญปิดเลยนะ
 
 
 
ต่อๆๆตอนจบแล้วจ้า ^^
 
__________________________________________________________
 
Vampire Company Fanfic
Title : Sweet Christmas
Author : mamon18717
Pairing : Zeingo x Jeneze
Rating : ???
 
 

               --4 End--

               หลังจากที่ทั้งคู่ได้ข้อสรุปแล้ว ก็ถึงขั้นตอนการกินละนะ เซโงจัดการนำกล่องเค้กออกมาจากถุงแล้ววางไว้กลางโต๊ะ แอบขำคนข้างๆเบาๆ ก็เพราะว่าเจนีสเป็นคนซื้อมาเอง แต่กลับทำหน้าตื่นเต้นเหมือนกับ ‘เปิดกล่องของขวัญที่ได้รับมา’ เลยนะสิ

 

               เมื่อเจนีสเห็นมือเซโงไม่ยอมขยับเปิดกล่องซักที ก็เงยหน้าไปมองหน้าเซโงด้วยความหงุดหงิด เซโงเห็นดังนั้นก็พยักหน้าไปหนึ่งที เป็นเชิงว่า ‘เข้าใจ’ แล้วลงมือเปิดฝากล่องออก

 

               “เป็นไงบ้างเซโง น่ากินมั้ย” ทันทีที่ฝากล่องถูกเปิดออก เผยให้เห็นเค้กสีขาวบริสุทธิ์ภายใน ซึ่งถูกแต่งแต้มสีสันด้วยสตรอว์เบอร์รี่สีแดงสดลูกใหญ่

 

               เจนีสยืนรอคำตอบจากเซโงด้วยใจลุ้นระทึก จ้องหน้าเซโงตาไม่กระพริบ เมื่อเซโงเห็นสีหน้าคาดหวังจากคนข้างๆก็อดเอาใจไม่ได้ ก็ใครให้เจนีสทำหน้าตาน่ารักขนาดนั้นล่ะ

 

               “น่ากินสิ” เซโงเอ่ยปากตอบคำถามนั่น แต่จะมีใครเล่าจะล่วงรู้ความในใจว่าที่เขาเอ่ยไปนั้น หมายถึงเค้กซะที่ไหนกัน!

 

               “เย้~ งั้นกินกันเลยนะ” ทันทีที่เซโงเอ่ยชม เจนีสก็ยิ้มร่า เป็นรอยยิ้มที่ทำให้เซโงเห็นโลกทั้งใบสดใสขึ้นมาทันตาเลยล่ะ เล่นเอาหัวใจเซโงเต้นผิดจังหวะกันเลยทีเดียว และเซโงก็อดที่จะยิ้มตามไม่ได้

 

               เซโงจัดการเลื่อนเค้กไปไว้ที่ริมโต๊ะ แล้วหันไปพูดกับเจนีส

 

               “นั่งสิ”

 

               “นั่ง?”

 

               “ก็ขึ้นมานั่งบนโต๊ะนี่ไง หรือนายจะยืนกินงั้นหรอ? อ๊ะ..อย่าบอกนะว่า ‘อยากนั่งตักฉัน’ น่ะ เอาสิ เชิญ” เซโงไม่เพียงแค่พูดเท่านั้น เขายังเอามือตบลงไปที่ตักของตัวเองอีกต่างหาก พร้อมทั้งโปรยรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ใส่เจนีส คนโดนแกล้งหน้าขึ้นสีทันที

 

               “จะ..จะบ้าหรอ!” เจนีสตะโกนกลบเกลื่อนความอาย แล้วขยับตัวขึ้นไปนั่งบนโต๊ะแทนที่เค้กเมื่อก่อนหน้านี้ ทำให้ในตอนนี้ ทั้งคู่อยู่ในสภาพที่นั่งหันหน้าเข้าหากัน แถมระดับสายตายังพอดีกันอีกต่างหาก ส่งผลให้ทั้งสองจำต้องสบสายตากันอย่างเลี่ยงไม่ได้

 

               “กินซักทีสิ” เจนีสบอกเซโงที่มัวแต่นั่งมองหน้าเขาด้วยสายตา...กรุ้มกริ่ม เจนีสเขินจนไม่รู้จะเขินยังไงแล้ว เขาอยากจะมุดแผ่นดินหนีไปซะตรงนี้เลย เสียแต่เจ้าเค้กที่วางอยู่ข้างๆนี่น่ะสิ ที่ทำให้เจนีสยังรั้งตัวเองให้ยังอยู่ตรงนี้ แม้จะอยากกินมากขนาดไหน แต่เจนีสก็ยังมีมารยาทพอ รอให้เจ้าของกินก่อน

 

               เซโงหยิบสตรอว์เบอร์รี่ลูกโตขึ้นมาหนึ่งลูก แล้วเอาจ่อไปยังริมฝีปากอิ่มของเจนีส